ما آدم‌ها ساده روزهای بی‌شمار برای خراب کردن و آباد کردن وقت داریم، ولی همیشه دیر، خیلی دیر، می‌فهمیم که فرصت از کف رفته است. همدیگر را وسط خودخواهی‌هامان جا می‌گذاریم و فکر می‌کنیم همیشه فرصت هست که برگردیم و خرابی‌ها را آباد کنیم.

*این پست رامک (+)